Het peace-teken

Het Peace teken is één van de bekenste en meest gebruikte symbolen van onze tijd. Men maakt het onderscheid tussen het teken dat in gebruik werd genomen in de jaren 60 door vredesactivisten en het V teken dat met de vingers wordt gemaakt.
Het eerste teken stamt, in tegenstelling tot algemeen bekendheid, af van keizer Nero. In de Romeinse tijd, en decennia erna, was dit symbool bedoeld als haat tegen Christenen. Nero, die een hekel had aan christenen, had de apostel Peter op een kruis met zijn hoofd naar beneden gekruisigd. Dit werd erna bekend als Nero’s kruis. Als je de welbekende cirkel die het teken omringt weglaat dan blijft er een rune over. Het is in wezen een kruis waarvan de ‘armen’ gebroken zijn en stond symbool voor de dood en als een teken van wanhoop.

Germaanse stammen kenden het teken geheime krachten toe en verhalen gaan dat het gebruikt werdt voor zwarte magie. Dit zelfde symbool die we nu als een bekend vredes symbool kennen staat in Duitsland bekend als een ‘todesrune’ oftewel de rune van de dood. Door de nationaal socialistische partij van Hitler werd het gebruikt op Duitse dood certificaten en was het zelfs onderdeel van de officiële inscriptie op de grafstenen van Nazi SS officieren. Een ander illuster gezelschap die het omgekeerde gebruikte in hun rites was Anton Lavey, de oprichter van de kerk van Satan. Het teken was volgens hen een oeroud teken die staat voor de anti-christ en werd vroeger gebruikt door druiden en satanisten.

Hoe is dit symbool tot vredessymbool geworden?
In 1958 werd dit bekende teken gemaakt door Gerald Holtom, een professionele artiest. Hij toonde dit teken aan een groep mensen van het Vredes Nieuws Committee dat tegen nucleaire oorlog was en die een grote protestloop had gepland van Londen naar Aldermaston waar Britse nucleaire wapens werden (en nog steeds worden) vervaardigd. Tijdens die Mars, in het Pasenweekend in 1958 verscheen het symbool voor het eerst in het publiek. Later werd het symbool gebruikt voor anti-oorlog leuzen zoals tijdens de Vietnam oorlog en daarvoor zelfs in de burgerrechten beweging van Martin Luther King.